80 hondbóltsspælarar úr bestu deildini hittust leygardagin til ein sonevndan royndardag, har allir spælarar vórðu kannaðir í lopi, kvikleika, snarrenning og treysti.
Heri Ziska, kropsligur venjari, stóð fyri royndunum. Endamálið var at síggja, hvussu hvør einstakur spælari er fyri kropsliga og hvat spælarin kann arbeiða við, fyri at mennast sum hondbóltsspælari.
Fólk møttu væl útborin til royndardagin, sum byrjaði klokkan tíggju. Umframt at spælarar fingu lagt lunnar undir sína kropsligu menning, fingu tey eisini stuttleika sær við kappingarneytunum.
Byrjað var við CMJ, ið er ein hoppiroynd, sum hevur til endamáls at finna útav, hvussu skjótt spælararin kann menna megi í beinunum. Størri megi gevur hægri lop, spælarin kemur skjótari upp í ferð, hevur lættari við at bróta gjøgnum verjuna og somuleiðis steðga einum álopsspælara. Sterkir, lættir og limalangir spælarar hava fyrimun.
Síðan var kvikleiki kannaður, har spælarin skuldi renna og sjey ferðir skifti kós. Ein spælari, ið er kvikur á beinunum, hevur lættari við at snýta verjuna og steðga álopsspælara.
Triðja royndin var snarrenning, ið er eitt gott barometur at síggja, hvussu skjótt spælarin kann fara í álop ella renna aftur í verju. Mátað varð á 5, 10, 20 og 30 metrum. Valt varð at seta mátara upp á hesum fýra longdum, fyri at síggja, hvussu skjótt spælarin kemur upp í ferð og hvussu skjótt hann megnar at renna. Spælari við høgari toppferð vil alt annað líka hava lættari við at økja um ferðina eftir fyrstu fimm metrarnar.
Tað er ein fyrimunur at hoppa høgt, vera kvikur og renna skjótt, men einki av hesum kemur til sín rætt, um ein spælari ikki er úthaldin, er treystur. Tí var síðsta og fjórða roynd ein YO-YO roynd, har einstaki spælarin skuldi renna 20 metrar aftur og fram við støðugt hægri ferð, uttan at fáa nøktandi hvíld millum renningarnar. Tíðin fyri hvørja renning styttist so hvørt, til ongin spælari megnar at renna teinin innan ásettu tíðina.
Hjá kvinnum tóku bara fimm spælarar lut og tí verða teirra úrslit ikki løgd út.
